1. Podłoże, do którego będzie mocowane ocieplenie powinno
być równe, czyste, suche i wolne od zanieczyszczen
(np. tłuszcze, środki adhezyjne, pył, kurz, porosty,
luźno związane fragmenty). Podłoża, które pylą lub są nadmiernie nasiąkliwe wymagają gruntowania. Równość podłoża sprawdzamy przy pomocy poziomicy i łaty o długości 2 m.
Odchyłki w pionie i poziomie nie powinny przekraczać 0,5 cm/1 m oraz 1 cm na kondygnacje.
W przypadku dużych nierówności podłoże wyrównujemy tynkiem
cementowo-wapiennym lub zaprawa klejąca.


 
2. Prace rozpoczynamy od montażu listwy cokołowej. Powinna być dokładnie wypoziomowana i trwale zamocowana
do ściany łącznikami odpowiednimi do rodzaju materiału z jakiego ściana została wykonana. W przypadku nierówności podłoża należy stosować podkładki
dystansowe.








 

3. Płyty izolacyjne z wełny mineralnej wymagają przed klejeniem zagruntowania cienka warstwa kleju w miejscach kładzenia właściwej warstwy klejącej. Zaprawę klejącą należy nanosić na płyty z wełny mineralnej nie na podłoże.











 

4. Klej nakładamy na obrzeza płyty oraz
w kilku punktach w środku.
Powierzchnie boczne płyty
musza pozostać wolne od kleju



 
5. Odpowiednio przygotowana zaprawę
klejącą nanosimy na płyty z wełny mineralnej paca zębata (żeby 10 × 10 mm) na cała powierzchnie płyt.



 

6. Bezpośrednio po nałożeniu kleju płyty z wełny mineralnej powinny być przyłożone i dociśnięte do podłoża. Płyty układamy od dołu do góry mijankowo. Spoiny płyt musza się mijać na całej powierzchni ściany i na narożnikach.
W narożnikach mogą być stosowane tylko płyty
całe lub połówkowe.

7. W obrębie otworów płyty należy tak montować by spoiny nie pokrywały się z krawędziami otworów. Płyty przyklejamy w całości, części wystające poza naroża docinamy dopiero po związaniu kleju.

 
8. Szczeliny miedzy płytami uzupełniamy klinami z wełny
mineralnej.
NIE WOLNO WYPEŁNIAĆ SZCZELIN KLEJEM.






 
9. Mocowanie wełny: Do mocowania najczęściej stosuje się
4-5 łączników na 1 m elewacji przy czym
w narożnikach kołki mocują każdy poziom
płyt czyli są rozmieszczone co
20 cm w linii pionowej, nawet jeśli wełna jest
wyłącznie przyklejana. Do standardowych łączników
należy dodatkowo zastosować talerzyki
o średnicy 140 mm.

 

10. Mocowanie wełny: Do mocowania najczęściej
stosuje się 8 łączników na 1 m
elewacji przy czym dla różnych
wysokości budynków ich ilość
wynosi:
• 6-8 szt. – dla budynków o wysokości do 8 m
• 8-10 szt. – dla budynków o wysokości 8-20 m
• 10-12 szt. – dla budynków o wysokości powyżej
20 m.
W obrębie narożników budynku płyty mocuje się
co 25 cm w jednej linii pionowej.
 
11. Szlifowanie:
Gdy klej zwiąże, wszelkie nierówności płyt szlifujemy papierem ściernym dla uzyskania
równej powierzchni
 

12. Warstwa zbrojąca przy narożach otworów:
Warstwę zbrojąca wykonuje się zazwyczaj po
upływie 3 dni od przyklejenia termoizolacji
przy bezdeszczowej pogodzie i temperaturze
powietrza +5° C ÷ +25°C. Narożniki otworów
wzmacniamy dodatkowymi pasami z siatki (o wymiarach
20 × 45 cm pod katem 45° do poziomu).


 

13. Na krawędziach otworów montujemy narożniki aluminiowe






 
14. Na powierzchnie płyt z wełny mineralnej nakładamy pionowymi pasami klej szpachlowy, a następnie wtapiamy siatkę z włókna szklanego. Pasy siatki powinny być ułożone z zakładem min. 10 cm. Wyrównujemy powierzchnie
świeżą zaprawa klejąca tak, by siatka została
całkowicie w niej zatopiona.		  

 

 

15. Nierówności powierzchni warstwy zbrojącej należy wyrównać (zeszlifować papierem ściernym) po całkowitym jej związaniu – najwcześniej po upływie 3 dni
od wykonania tej warstwy.

16. Dobrze związane i suche podłoże można
zabezpieczyć płynem gruntującym (przynajmniej
12 h przed rozpoczęciem prac tynkarskich).
17. Do wykonania wypraw tynkarskich na wełnie mineralnej należy używać cienkowarstwowych tynków mineralnych, silikatowych lub silikonowych. W trakcie prac nie wolno dopuścić do wyschnięcia powierzchni otynkowanej do której nakładana jest kolejna warstwa.



Materiały pobrane ze strony producenta www.isover.pl